Kick Start Traject, veel gestelde vragen

Ik heb geen trauma, is dit traject dan ook wat voor mij?

Om voor dit traject te kiezen hoef je geen trauma te hebben. Het is geschikt voor iedereen die in zijn leven tegen belemmeringen aanloopt waardoor je niet lekker in je vel zit. 

Wanneer je bijvoorbeeld niet weet wat je met je toekomst wilt of dat je merkt dat je ergens in vastloopt en daardoor niet jouw volle potentie leeft of niet gelukkig bent, dan is dit traject ook zeker geschikt voor jou.

Ook als je op bepaalde gebieden in je leven merkt dat je te weinig zelfvertrouwen hebt om die dingen te doen die je diep van binnen graag zou willen, dan kan dit traject uitermate veel voor je betekenen.

Ik kan je dan wel adviseren om eerst kiezen voor de kosteloze Ontdekkingssessie. Daarmee krijg je zeker nieuwe inzichten en kun je daarna kijken wat je daadwerkelijk nodig hebt.

Kan dit allemaal wel in 4 sessies?

Je zult versteld staan hoeveel jouw leven veranderen zal. De ervaring leert dat vaak al na de eerste sessie herstel wordt ervaren. De vervolgsessies zijn nodig om dat wat dan naar boven komt samen aan te pakken en de nieuwe situatie te integreren.

Natuurlijk zet ik mijn expertise in, maar jij gaat het werk doen en ik wijk niet van je, daarop kun je vertrouwen.

Soms is het, ondanks de inzet van een cliënt, moeilijker om toch helemaal tot de kern te komen binnen die tijd. Verlengen is dan ook altijd mogelijk.

Kan ik dan ook alleen de eerste sessie doen?

Dat zou kunnen, maar mijn ervaring is dat extra sessies nodig zijn om ook echt daadwerkelijk door te pakken. Wanneer je van een trauma, belemmerende gedachte of een andere blokkade af bent ontstaat er als het ware een vacuüm. 

Als je het vergelijkt met stoppen met roken bijvoorbeeld dan ben je misschien gewend om steeds shag te draaien op bepaalde momenten. Wanneer je dan stopt met roken, dan houd je daarna ontzettend veel tijd over. Wanneer je die vrijgekomen tijd niet anders besteedt dan is de kans groot dat je opnieuw gaat roken of je gaat het roken vervangen door een andere verslaving (bijvoorbeeld snoepen). Dan lijkt het dus of het stoppen met roken is mislukt. Maar dat is niet waar! Na 3 dagen zijn de receptoren in je hersenen gereset en is er dus geen sprake meer van lichamelijke afhankelijkheid. Je wist niet wat je met je tijd moest doen en die heb je dan ingevuld met een nieuwe verslaving. Zelfs als je dan weer rookt is er sprake van een nieuwe verslaving.

Dan lijkt het dus of het stoppen met roken is mislukt. Maar dat is niet waar! Na 3 dagen zijn de receptoren in je hersenen gereset en is er dus geen sprake meer van lichamelijke afhankelijkheid. Je wist niet wat je met je tijd moest doen en die heb je dan ingevuld met een nieuwe verslaving. Zelfs als je dan weer rookt is er sprake van een nieuwe verslaving.

Je zou kunnen zeggen dat dit komt door celgeheugen of zoals de Amerikanen dat noemen muscle memory.

Dit gaat ook zo met een trauma dat verwerkt is. Elke keer dat je in een situatie komt waarin je de vorige keer nog vanuit je trauma reageerde met jouw specifieke traumagedrag, zegt jou geheugen dat je dat zou moeten doen. Dat is logisch, want jouw geheugen weet niet beter.

Je wilt anders reageren op situaties en het is niet de bedoeling dat je dat op de oude manier gaat doen toen je nog midden in je trauma zat. Dus daarom minimaal 4 sessies.

Ben ik na 4 sessies klaar?

Ja en nee. Klaar met persoonlijke ontwikkeling, leren, of je levenssituatie verbeteren ben je eigenlijk nooit. Wanneer blokkades weg zijn en jij in staat bent om nieuwe paden te bewandelen kan het zijn dat je het verder alleen wilt doen en dat is eigenlijke wel de bedoeling en helemaal prima. Het kan ook zijn dat er ruimte is om andere dingen aan te pakken. Of dat je dan nieuwe sessies moet doen, dat zien we dan wel. 

De meeste mensen geven na 2 maanden aan dat ze zelfstandig verder kunnen. Sommigen komen na een tijdje nog voor een losse sessie.

Uiteindelijk wil jij zelfstandig de avonturen van het leven aankunnen en dat is ook mijn insteek.

Wat zijn redenen waarom iemand niet na 2 maanden klaar is?

Het kan om verschillende reden voorkomen dat mensen meer tijd nodig hebben dan 2 maanden. Dit gebeurt bijvoorbeeld vaak met mensen die een langdurig behandelverleden hebben waarbij zij niet verder gekomen zijn, verder getraumatiseerd zijn, of hertraumatisering heeft plaats gevonden.

Bij vroeg-kinderlijk-trauma, of een opstapeling van trauma kan het soms ook zijn dat het langer duurt dan 2 maanden. Dit hoeft echter niet zo te zijn. Het is dus afwachten wat het voor jou betekent. Wat ik wel zeker weet is dat wanneer jij je open kunt stellen voor de methodieken die ik gebruik, dat je leven drastisch ten positieve zal veranderen.

Maar het trauma heeft mijn hersenen aangetast en veranderd!

Een traumatische ervaring kan inderdaad wat met je brein doen. 

Door het trauma is er dan wat veranderd in je brein. Maar wat jij dan denk ik nog niet weet is dat dezelfde dynamiek waardoor dat is gebeurd, ook de andere kant op werkt. Door gebruik te maken van sterke tools die jouw body mind in positieve zin raken, is het mogelijk om weer nieuwe gedachten en gevoelens (a.h.w.) te programmeren waardoor je geen of minder last hebt van het trauma.

Heb je langdurig in stress geleefd of langdurig de gevolgen van een trauma ondervonden dan is het zeker ook interessant voor jou om te kijken naar de pagina Mentaal & Fysiek gezond. Er zullen dan zeker tekorten zijn ontstaan in jouw hersenen waardoor de optimale omstandigheden voor het functioneren van je brein, ook zonder trauma en stress, ontbrekken.

Mischien denk je: "Ik geloof niet dat het werkt wat je doet"

Ook dat kan ik me voorstellen en misschien denk je er nog bij: “wat weet hij nou meer dan anderen?” Nou, het gaat er niet om of ik meer weet, maar wel dat ik anders werk dan wat je tot nu toe hebt meegemaakt, daarnaast heb ik wat ik beweer het zelf ervaren. Het is helemaal oké wanneer je hier niet aan begint. Als je over een half jaar nog niet verder bent gekomen, ben je evengoed welkom.

Misschien denk jij: “Fijn dat het voor jou gewerkt heeft, maar dit gaat niet bij mij werken!”

Ik snap best dat je zo denkt. Eerlijk gezegd dacht ik vroeger ook zo. Ik heb zo diep erin gezeten dat al die dingen ook dacht. Dat is blijkbaar gewoon een fase waar je in zit en dat verandert pas wanneer je er anders over gaat denken. Maar ja, waar je nu zit is misschien ronduit klote (om het maar eufemistisch te benoemen), wat zou het voor je betekenen als je situatie verbeterd? Dat je meer kunt genieten en minder getriggerd wordt? Ik heb er geen last meer van.

Misschien denk jij: "Je kan er alleen maar mee leren omgaan waardoor het verdraagzaam wordt, maar je komt er nooit vanaf"

Die gedachte heb ik ook lang gehad. Dat werd me ook steeds vertelt door alle therapeuten die ik tegenkwam: “Je zult altijd een rugzakje blijven houden.” Als je dat wilt blijven geloven, moet je vooral blijven doen wat je deed, dan zal je inderdaad ook altijd krijgen wat je kreeg en dat is een kloterugzak.

Misschien ben je er nog niet aan toe om een volgende stap te nemen en die rugzak af te leggen. Dat is heel goed mogelijk, misschien ben je gewoon nog niet zover om uit de shit te stappen. Er komt een moment dat jij beseft dat jouw situatie niet (meer) verbeterd met alles wat je nu doet. Op het moment dat jij denkt: “Dit wil ik echt niet meer”, dan ben je van harte welkom om samen aan de slag te gaan.

Ik heb EMDR gehad en ik wil niet meer terugdenken aan wat er is gebeurd!

Fijn dat je EMDR hebt gehad. Ik hoop dat het je iets verder heeft gebracht. 

Stel dat er wat gebeurt met je en je breekt een been. Is op het moment dat je been gebroken is en jij op de eerste hulp van het ziekenhuis bent aangekomen nog belangrijk hoe het zo is gekomen?

Ach ze zullen er in het ziekenhuis best naar vragen hoe het is gekomen en jij wilt er dan misschien graag over vertellen omdat je zo geschrokken bent.  Maar eigenlijk is op dat moment nog maar één ding belangrijk! Namelijk de vraag  hoe de chirurg dat been gaat behandelen zodat jij weer zo snel mogelijk normaal kan lopen. Op dat moment is het dus belangrijker om te kijken hoe de situatie nu is en vast te stellen wat niet werkt. In dit voorbeeld is dat je been dat gebroken is en wellicht gezet of geopereerd dient te worden.

Je kan dan eindeloos praten over hoe jij je been gebroken hebt, maar daarmee wordt het niet gezet en geneest het niet goed.

Daarom gaan we aan de slag met waar je nu tegenaan loopt. Vandaag de dag gaat er iets niet goed bij jou, of niet zoals jij dat wilt. Misschien word je snel boos en was dat vroeger niet zo, of ben je snel angstig, of raak je echt in paniek, of kun je zelfs niet slapen vanwege emoties, gedachten of zelfs herbelevingen.  Om zo maar eens een paar voorbeelden te noemen. Daar gaan we samen iets mee doen. Het maakt, net als bij die beenbreuk, niet uit waar het door gekomen is. 

Dus nee, ik ga niet met je praten over wat er is gebeurd, want dat hertraumatiseert je. Daarom ga ik samen met jou aan de slag met wat er vandaag niet meer lukt, waar je op vastloopt, want dat is jouw werkelijke trauma.

Zeg het maar! Wil jij praten over het verleden? Of wil jij dat het verleden niet meer meesleept?

Kan ik het traject volgen terwijl ik medicijnen gebruik?

Ja dat kan, maar wees je er dan van bewust dat medicijnen die je krijgt om bijvoorbeeld je emoties te reguleren of te dempen, ook vertragend werken op de methodes die we samen doorlopen.

Vergelijk het maar een beetje met het rijden met een auto en de handrem staat er nog geheel of gedeeltelijk op. Hoe strakker die handrem erop zit, hoe langzamer je rijden kunt.

Je zult wel merken dat de methodes een positief effect op je zullen hebben. 

Over het afbouwen van medicijnen geef ik geen advies. Dat dien je gewoon te bespreken met je arts of psychiater die het voorgeschreven heeft.